De eerste keer naar de parenclub

Wij zelf zijn ooit begonnen in een parenclub, het was een oude omgebouwde boerderij in Noord-Holland. We wisten totaal niet hoe je nou contact moest maken met andere mensen en vooral niet hoe je duidelijk kunt maken dat je een ander stel wel leuk vindt. We hingen wat aan de bar en kletsten, strak van de spanning, over koetjes en kalfjes. Na een tijdje zijn we verder gaan rondkijken op de bovenverdieping en we zagen wat mensen die elkaar aan het masseren waren, in een andere ruimte werd een dame omringd door meerdere mannen waar ze luidkeels van genoot, even verder lag een stel alleen…wij erop af…. en gingen dicht in de buurt liggen. Als snel gingen voorzichtig wat aaiende handen over en weer en het ijs was gebroken. We hadden ze niet eens gezien toen we aan de bar waren…

Er is geen “formule” om te beginnen met swingen. Het ene stel gaat eens op een naaktstrandje kijken, het andere stel doet partnerruil met een bevriend stel enzovoort, lid worden van een swingers datingssite kan ook natuurlijk.

Praat van te voren met elkaar en maak duidelijke afspraken.
Bijvoorbeeld tot hoe ver je wilt gaan:

• Soft swap of full swap?
• Zoenen?
• Samen in 1 ruimte blijven?
• Een woord afspreken wat “stop” betekent zodat jullie een onprettige situatie kunnen afbreken.
• Alleen met een stel, groepje stellen of single mannen/vrouwen erbij?

Probeer je van te voren te oriënteren als je bijvoorbeeld naar een parenclub wilt gaan, op bepaalde avonden mogen geen single mannen naar binnen en op andere momenten zijn er juist thema avonden die je aan kunnen spreken. Wat ik wel adviseer is, om voor de eerste keer in een wat kleinere club te gaan kijken. Je moet een beetje handig zijn in contact leggen maar de tegenpartij ook, dus als je in de fun staat met 150 stellen dan kan het wat te druk overkomen waardoor de contacten moeilijker verlopen. Kies je daarentegen een wat kleinere club met 50-70 stellen dan voel je op je pumps aan dat het contact leggen wat rustiger en gemoedelijker zal verlopen.

Met deze tips beperk je je kwetsbaarheid een beetje voor de eerste keer, en heb je ietwat meer controle over de nieuwe situatie.

Fijne avond!

Schrijf een bericht in ons Gastenboek

xVerberg dit formulier.

Naam *

 

Woonplaats *

 

E-mail *

 

Gastenboekbericht *

😄 😃 😉 😊 😚 😗 😜 😛 😳 😁 😬 😌 😞 😘 😍 😢 😂 😭 😅 😓 😩 😮 😱 😠 😡 😤 😋 😎 😴 😈 😇 😕 😏 😑 👲 👮 💂 👶 ❤ 💔 💕 💘 💌 💋 🎁 💰 💍 👍 👎 👌 ✌️ 🤘 👏 🎵 ☕️ 🍵 🍺 🍷 🍼 ☀️ 🌤 🌦 🌧 🌜 🌈 🏝 🎅

 

Vraag: 3+4= *

 

 

 

ivm AVG wetgeving worden berichten met mail/kik/telegram/06 niet geplaatst.

BiPtje uit Best
3 november 2019 om 22:21

Als alleengaande mannelijke clubbezoeker, met zowel ervaring bij Amai als Azzurra, wil ik hier even reageren op onderstaande discussies. In de middagen is het bij Azzurra goed toeven, en de keren dat ik er was (mijns inziens) een goede balans tussen mannen/vrouwen/stellen. Ben er ook een keer op zaterdagavond geweest. Er liep een zeer leuk jong stelletje rond (niets mis mee); daar liepen wel 10 man, al dan niet trekkend, achteraan om maar niets te hoeven missen. Gingen ze zo'n afgesloten kamertje in, stonden ze op de randen in de gang of de kamer ernaast over de bovenkant van de hokjes heen te gluren om maar een glimp op te vangen. En vooropgesteld dat ik niets tegen buitenlanders heb, voel ik me er toch niet prettig bij als in een gelegenheid als zo'n club mannen onderling aan het praten zijn in een voor mij onbekende taal. Bij Amai wordt is de verhouding mannen/vrouwen/stellen ook in de avond gezond, waardoor je nauwelijks hebt dat de mannen in grote getale achter een vrouw/stel aanlopen. En omdat alles daar open is (geen afgesloten speelruimtes) heb je ook niet dat gluur-effect Ik ben bij beiden clubs altijd aan mijn trekken gekomen, maar de sfeer die ik zoek vind ik meer bij Amai dan bij Azzurra. Voordeel van Azzurra is de bereikbaarheid als je even geen auto hebt. Overigens is Ultimate Dreams ook wel aangenaam vertoeven; in verhouding weinig alleengaande mannen en ook overal open ruimtes (ik hou zelf niet zo van die afgesloten kamers)

... Wissel deze metabox.

Permalink

Even geduld...